Blog

  • marielleslifestyle

Alarmbellen gingen af in mijn hoofd

Bijgewerkt: mei 15



Het was halverwege juni 2019 en we waren op een zondagmiddag op weg naar huis. Het was die dag erg warm en ik zei tegen mijn vriend dat ik die dag niet heel veel meer wilde doen. Ik zei hem dat we eventueel wel naar vrienden toe konden gaan om te barbecueën. We belden hen op en reden meteen naar hen toe. Deze vrienden hadden op dat moment één dochtertje van ongeveer 16 maanden oud.


Eenmaal daar hebben we lekker gekletst en genoten van het mooie weer en uiteindelijk ook van het lekkere eten. Ik vond het heel mooi om tussendoor hun dochter lekker te zien spelen in de tuin, en om hen als gezin samen bezig te zien.


Een gezin stichten is namelijk al een lang gekoesterde wens, maar tot op dat moment nog niet werkelijkheid geworden.


Niet lang nadat we klaar waren met eten, gaven ze hun dochtertje een ander shirtje aan. Op het shirtje stond “I’m going to be a big…” en verder hoefde ik niet te lezen. Ik slaakte natuurlijk een kreet uit van blijdschap en feliciteerde hen meteen. Mijn vriend had het nog niet meteen door, want hij had de tekst nog niet gelezen. Kort na mijn uitbundige reactie knapte er echter iets in mijn hoofd. Het was een soort kortsluiting die gecombineerd ging met klapperende eierstokken en een loeiende sirene in mijn hoofd.


Het verlangen om samen met mijn vriend voor een kindje te gaan, kwam op dat moment op een hoogtepunt. Ik kon door de kortsluiting in mijn hoofd niets meer zeggen en ik moest een stortvloed aan emoties bedwingen. Dat ging maar met moeite. Het enige wat ik nog kon zeggen is “Je wordt grote zus!” tegen het dochtertje van onze vrienden.


Niet heel veel later gingen we naar huis, wat voor mij een echte opluchting was. Ik wilde zo graag huilen zodra ik ons huis binnen zou stappen. Ik wilde de emoties loslaten die ik bij onze vrienden had opgekropt, want ik wilde hun leuke moment niet verpesten. Hoewel het maar een klein stukje lopen is van hun huis naar ons huis, had ik onderweg zo goed mijn emoties opgekropt, dat ik ze niet meer de vrije loop kon laten zodra ik door de voordeur stapte. In plaats van meteen mijn gevoel bespreken met mijn vriend, ben ik eerst naar boven gegaan om de was te doen. Ik wilde eerst even tot mezelf komen, even ademhalen en alles een plekje kunnen geven. Terwijl ik de was opvouwde, wamen de tranen, maar nog niet alle emoties kwamen eruit.


Vervolgens ging ik naar beneden waar mijn vriend tv zat te kijken. Ik installeerde me naast hem op de bank en begon te praten over de leuke aankondiging van onze vrienden, waarna ik eraan toevoegde wat er na de aankondiging door me heen ging. Terwijl we het erover hadden begon ik natuurlijk weer te huilen. Eerst vanwege alle emoties van die avond en daarna van geluk. Mijn vriend deelde hetzelfde gevoelen en op dat moment besloten we er dus voor om ervoor te gaan. We besloten te wachten tot mijn volgende menstruatie. Wat waren we blij!


In deze blog serie ‘Mommy to be’ houd ik jullie op de hoogte van alle ontwikkelen rondom mijn zwangerschap. Van de keuze om voor een kindje te gaan tot de uiteindelijke bevalling. Vanaf nu komt er in deze categorie regelmatig een blog online, dus blijf de website in de gaten houden!

79 keer bekeken

© 2018 by Mariëlle Nooijen. Proudly created with Wix.com

  • Facebook Basic Black
  • Black Instagram Icon